projekt ditta ong
ZRȮWNOWAŻONA MODA

Naprzód ze zrównoważoną modą


napisała:
ASTRA C. ALEGRE
04.2019

Filipińska projektantka mody Ditta Sandico-Ong.

pin   logo   logo   logo   logo  

Filipińska projektantka mody Ditta Sandico-Ong jest zarówno pionierką, jak i wizjonerką, jeśli chodzi o wykorzystywanie rodzimych tkanin w swoich kreacjach.

Jeszcze zanim ta koncepcja stała się modna, Ditta już praktykowała zrównoważoną modę. Od ponad 30 lat pracuje z lokalnymi tkaninami, w szczególności Banaca. Banaca to jej autorski termin, będący kombinacją słów banan i abaka.

Wyjaśnia: „Osobiście uważam, że to słowo jest trafne, ponieważ abaka pochodzi od gatunku banana Musa Textilis. Podczas moich podróży do różnych krajów zawsze musiałam wyjaśniać, czym jest abaka i skąd pochodzą włókna. Jednak kiedy mówię ludziom, że pochodzą one z rodziny bananów, łatwiej mogą sobie wyobrazić jak i gdzie powstały te włókna.

Pochodząca z Filipin roślina abaka, znana również jako konopie z Manili, była powszechnie używana do produkcji sznurów i specjalnego papieru. „Tkanina Banaca powstała po kilku latach rozwoju produktu” – mówi Ditta. Blisko współpracowała z tkaczami w lokalnych społecznościach. Wiązało się to z pracochłonnym, tradycyjnym procesem polegającym na usuwaniu pnia rośliny, tworzeniu włókien, ręcznym wiązaniu, farbowaniu, przędzeniu i tkaniu.

„Pierwszymi rzeczami, które powstały z tej tkaniny były duże, ręcznie malowane szale do owijania wokół ramion. Na dzień dzisiejszy 90% mojej kolekcji powstaje z tej tkaniny”, mówi. Ręcznie tkana organiczna tkanina ma luksusowy połysk i jest na tyle giętka, że można ją przekształcić w fantastyczne formy, takie jak płatki kwiatów, czy skrzydła motyla.

„Wszystko zaczęło się od mojego prawdziwego zaciekawienia zaczarowanymi cudami natury i otaczającym mnie środowiskiem” – zauważa Ditta. Kiedy była dzieckiem, jej ojciec zabrał ją na wyżyny Bulalacao w południowej prowincji Oriental Mindoro, gdzie poznała od środka plemię Mangyan. „Nie wiedziałam, że to był początek mojej pasji do przemysłu tkackiego. Po 20 latach zdałam sobie sprawę, że te chwile były dla mnie najlepszą niespodzianką. To właśnie wtedy po raz pierwszy spotkałam lokalnych tkaczy – wspomina.

projekt ditta sandico
project ditta sandico

Ditta kontynuuje współpracę z tkaczami w lokalnych społecznościach. „Dorastałam z nimi przez lata. Pomagaliśmy sobie nawzajem w trudnych chwilach. Dla nas to nigdy nie była tylko praca. Zbudowaliśmy relację ze społecznością, która przyniosła pewne poczucie spełnienia, pewną świadomość, że podróż może być długa i kręta, ale mamy w tym większy, ważniejszy cel. Chodzi nie tylko o to, by być życzliwym dla środowiska i odpowiedzialnie korzystać z zasobów naturalnych, ale także by pomóc tworzyć miejsca pracy i utrzymać lokalne społeczności.”

Promowanie korzystania z lokalnych tkanin jest również jednym ze sposobów promowania własnej kultury. Jak mówi Ditta: „Wierzę, że skupię uwagę na rodzimych produktach, ponieważ szczerze mówiąc, bez nich tracimy kulturę, która jest jedyna w swoim rodzaju. W przeciwnym wypadku, te plemiona mogą w przyszłości przestać istnieć. W momencie, gdy je tracimy, tracimy nie tylko społeczność, tracimy też piękno tego, kim jesteśmy. Tracimy część naszej tożsamości, nasze własne DNA. Głęboko wierzę w troskę o środowisko i tworzenie zrównoważonych programów mających na celu utrzymanie i ochronę lokalnego rzemiosła”.

Wiele się zmieniło w modzie w ciągu ostatnich 30 lat. Ditta zastanawia się: „Patrząc wstecz, powiedziałbym, że dzisiejszy rynek bardziej docenia lokalne i rodzime materiały. Milenialsi zmieniają zasady i walczą o kwestie ochrony środowiska, aby stworzyć lepszy świat”.

A jak widzi przyszłość? „Widzę, że milenialsi wierzą w stosowanie naturalnych, rodzimych materiałów, nawet poza modą, i je promują. Nadal realizuję swoje marzenie o tworzeniu zrównoważonych społeczności, poczynając od plemienia Mangyans z Mindoro, ponieważ chronimy tę część naszego dziedzictwa i wywieramy pozytywny wpływ na ich życie”.

author
Astra C. Alegre, posiada tytuł licencjata filozofii oraz tytuł magistra zarządzania turystyką dziedzictwa naturalnego i kulturowego zdobyty na Uniwersytecie w Barcelonie. Obecnie mieszka w Barcelonie w Hiszpanii. Uwielbia przeprowadzać wywiady, uczestniczyć w wydarzeniach, pisać i dzielić się z ludźmi wszystkimi przeżytymi historiami.
ZRÓWNOWAŻONA MODA