Life by You
zaprojektuj życie swoich marzeń
PODRÓŻE

Odessa. Mała podróż w czasie.

Udajemy się na południe Ukrainy, na wybrzeże Morza Czarnego.
author   napisała SOFIA DMYTRENKO  2017

Udajemy się na południe Ukrainy, na wybrzeże Morza Czarnego. Znajduje się tu Odessa – miasto założone w 1794 roku, które zyskało światową sławę. Nie da się zliczyć wszystkich znanych pisarzy, muzyków, malarzy, aktorów, naukowców, działaczy politycznych i wojskowych, których życie było związane z Odessą.

W głowie każdego człowieka, który przebywał w tym mieście przez dłuższy czas ukształtował się inny obraz tego miejsca. Każdy z nich ma "swoją Odessę". Ja też ją mam. Mieszkają tam rodziny moich krewnych (nie jedna, nie dwie, ale aż osiem!), to tam, na Akademii Sztuk Pięknych studiowali moi rodzice, to tam spędziłam wiele wakacyjnych tygodni. Dzisiaj chcę Ci opowiedzieć o jednym z zakątków "mojej Odessy" i mam nadzieję, że z czasem stanie się on również Twoim zakątkiem.

Jeśli pójdziesz Bulwarem Primorskim od strony Schodów Potiomkinowskich, kierując się w stronę dzielnicy Peresyp, od razu zauważysz pałac. Warto wspomnieć, że w mieście jest wiele wspaniałych zabytków, z których część znajduje się właśnie na Bulwarze Primorskim, ale obok tego pałacu nie da się przejść obojętnie, bez zatrzymania się na chwilę, by go podziwiać. Po pierwsze – ten pałac to jedyna budowla na bulwarze usytuowana od strony morza, po drugie – zawsze gromadzi się wokół niego mnóstwo ludzi. Oprócz spacerujących turystów przychodzą tam także mieszkańcy Odessy (kiedyś znajdował się tam odeski klub szachowy, do którego zjeżdżali się słynni sportowcy, na przykład, w 1932 roku zamek odwiedził Raul Capablanca).



Zdjęcia 1 i 2 . Budynek główny. Widok z początku XXI wieku.

W 1936 roku stanął tam odeski Pałac Pionierów, gdzie gromadziły się liczne grupy hobbystyczne. W ostatnim czasie, w ciepłe wieczory od wiosny do jesieni, kluby tańców latynoamerykańskich organizują na placu przed pałacem improwizowane wieczory taneczne, podczas których można zobaczyć salsę i tango "po odesku". Kolumnada pałacu jest wspaniałym miejscem, skąd rozpościera się wspaniały widok na Zatokę i gdzie powstają niezapomniane zdjęcia. Budynek pałacu jest znany każdemu mieszkańcowi Odessy, każdy go może zobaczyć, ale jego historia znana jest tylko nielicznym. W mieście działa prężnie działający oddział, którego członkowie – naukowcy-krajoznawcy i pasjonaci – drukują książki o Odessie, mniejszego i większego formatu, publikują artykuły, organizują wykłady, tworzą programy telewizyjne. Ten artykuł nie jest niczym w tym stylu. To tylko mała podpowiedź dla turystów spacerujących po mieście.


Kolumnada Pałacu Woroncowów.

Pałac zbudowano w 1827 roku na polecenie generała-gubernatora kraju noworosyjskiego (tak w Imperium Rosyjskim nazywano południowe ziemie ukraińskie na północnym wybrzeżu Morza Czarnego) hrabiego Michała Woroncowa. Architektem odpowiedzialnym za ten projekt był Włoch Francesco Boffo, który w tamtym okresie zaprojektował dla Odessy wiele budynków. Pałac wzniesiono na skraju Wzgórza Przymorskiego, w miejscu, gdzie kiedyś stała turecka twierdza Chadżybej. Wzgórze Przymorskie można uznać za prawdziwy archeologiczny skarbiec, przykładem tego jest epizod, który zdarzył się w 2017 roku, kiedy w trakcie prowadzenia prac budowlano-remontowych naprzylegającym do budynku terytorium zostały odkryte obiekty z poprzednich epok historycznych, w tym okresu starożytniego.


Widok Odessy od strony zatoki (po prawej stronie na wysokim brzegu widać Pałac Woroncowów i kolumnadę).

Obecnie, w związku z prowadzonymi pracami konserwacyjnymi, nie można zwiedzać pałacu, jego dziedzińca ani kolumnady, jednak mają się one skończyć przed latem 2018 roku. Wtedy znów będziemy mogli spacerować wokół pałacu Worońcowów i go zwiedzać (w podwórzu ma zostać otwarte muzeum). To czeka nas w przyszłości, a jaka jest historia pałacu? Chcę Ci opowiedzieć o czymś bardzo interesującym, czego nie znajdziesz w opisach tego zamku.


Renowacja kolumnady, lato 2017.

Urodziłam się na Ukrainie, w mieście Biała Cerkiew. Od końca XVIII wieku do 1917 roku miasto było własnością polskich magnatów – arystokratów powiązanych z hrabiami Branickimi herbu Korczak. Wspominam o tym dlatego, że hrabia Michaił Woroncow był mężem Elżbiety Branickiej (córki Franciszka Ksawerego Branickiego i Aleksandry Branickiej, z domu Engelhardt) Jako jedna z najbogatszych arystokratycznych rodzin ówczesnej Europy, Braniccy dość mocno wspierali finansowo swojego szlacheckiego zięcia. Istnieją historyczne dowody na to, że wiele projektów hrabiego Woroncowa zostało zrealizowanych z udziałem środków finansowych ze strony Branickich. Tak było na przykład z budową i wyposażeniem Pałacu Worońcowów w Ałupce na Krymie. Najprawdopodobniej budowa pałacu Worońcowów w Odessie odbyła się również dzięki wsparciu finansowemu ze strony właścicieli Białej Cerkwi.

Hrabia Michaił Woroncow, Hrabina Elżbieta Branicka (Woroncowa).

W późniejszym okresie w podwórku znajdowało się odeskie gimnazjum męskie Jungmajster, i również pomieszczenie dla aklimatyzacji zwierząt, ktore zostaly sprowadzone dla miejscowych zoo (odeski oddział rosyjskiego Cesarskiego społeczeństwa). Do 1934 roku mieściło się tu muzeum krajoznawcze. Pałac był bezpośrednim świadkiem licznych wydarzeń politycznych. Podczas wojny krymskiej w 1854 roku, eskadra angielsko-francuska, bombardując Odessę dotkliwie uszkodziła stojący na wysokości pałac. Zaś w 1917 roku, po rewolucji, mieściła się tutaj Rada Deputatów Robotniczych, sztab Armii Czerwonej. W czasie okupacji w Odessie w latach 1941-1944 pałac pelnił rolę rezydencji okupacyjnej gubernatora rumuńskiego Transnistrii G. Aleksianu. W okresie powojennym budynek stał się ponownie Pałacem Pionierów i istniał do 1991 roku.

Mam nadzieję, że latem 2018 roku ujrzymy Pałac Worońcowów w obiecywanej przez projekty formie i będziemy mogli przyjść tu na spacer, zwiedzać jego wspaniałe wnętrza a wieczorami znów zobaczyć ludzi tańczących tango i salsę.

Skomentuj na dole strony

  NAJNOWSZE
Molestowanie polszczyzny, czyli język blogów modowych.
Life by you, czyli człowiek jest kreatorem własnego życia.
Moc kreacji, siła odwagi. Życie jest piękne, kiedy ma się na nie plan.
Bitwa modowa: Ukrainki kontra Polki
Psychologia kolorów. Na co dzień traktujemy kolor jak coś, co po prostu jest i nie zwracamy na nie większej uwagi.
Problemy z używaniem Tłumacza Google. Resultat jest żenujący.
Armstrong, Eastwood, Taylor & Swift - Czyli zabawne angielskie nazwiska.
Toksyny w Kosmetykach. Czy Kosmetyki Są Toksyczne?
Terapia kolorami. Niebieski jest cudowny.
Skomentuj.